शिक्षक र प्रवृति

जुन शिक्षकले आफ्ना विध्यार्थीहरुलाई तँ भनिरहेको हुन्छ
विध्यार्थीहरुको नजरमा ऊ आफै अपमानित बनिरहेको हुन्छ
दण्ड दिएरविध्यार्थीहरुलाई जसले अनुशासनमा राखेको छु भन्छ नि ?
हो, त्यस्ता शिक्षकहरुले विध्यार्थीको चिहान खनिरहेको हुन्छ ।

कस्ता कस्ता शिक्षकहरु

टन्न रक्सी धोकेर स्कूल पुग्ने शिक्षकहरु पनि छन्
पार्टीको झण्डा बोकेर स्कुल पुग्ने शिक्षकहरु पनि छन्
नेताको पाउ मोल्नेहरु त कति छन् कति यहाँ
सिङ्गो भाषण नै घोकेर स्कुल पुग्ने शिक्षकहरु पनि छन् ।

अशल शिक्षक बन्न

विध्यार्थीलाई कुदाउनु छ भने शिक्षक उड्न सक्नुपर्छ
अनि विध्यार्थीलाई हिंडाउनु छ भने गाडी झैं गुड्न सक्नुपर्छ
भो सहास नगर मित्र, सक्दैनौ अशल शिक्षक बन्न तिमी
किनकी अशल शिक्षकले त विध्यार्थीहरुको सबै दुर्गणहरु चुँड्न सक्नु पर्छ ।

रक्सी र शिक्षक

रक्सी प्यून नपाउँदा हात थरथराउने पनि शिक्षक
गल्ली र सडकतिर दिन–रात लरखराउने पनि शिक्षक
यहाँसम्म त ठिकै थियो तर हजूर
नालीमा घोप्टिएर नाना गाली बरबराउने पनि शिक्षक ।

अशल शिक्षकको नियती

जुन शिक्षकले विध्यालयलाई मन्दिर मान्छ
र, विध्यार्थीलाई देवता ठान्छ
आफू जलेर उज्यालो छर्ने दीप जस्तै यी अशल शिक्षकहरुलाई
सरकार र पार्टीका नेता कार्यकर्ताहरुले फुटबल हान्छ ।

रुप र कुरुप

मान्छे मनको होइन रुपको भोको हुन्छ
त्यसैले त कुरुपहरु औसत चोखो हुन्छ
कुरुपै बनेर उभिएको छ यो नारथुङे
हेरौं त अब मनपराउने को को हुन्छ ?

कवि र कविता

कोही पिएर कविता लेख्छन्
कोही कलम जस्तै खिएर कविता लेख्छन्
तर यहाँ धेरै यस्ता कविहरु पनि छन्
जो मरे पनि जिएर कविता लेख् छन् ।